อาทิตย์ที่แล้ว
.
ผมได้มีโอกาสอ่านบทสัมภาษณ์ทีมออกแบบ smart watch "MOTO360" ของ Motorola
.
ถึงแนวความคิด และที่มาที่ไปของโครงการ
.
มาสะดุดตรงช่วงหนึ่งในการสัมภาษณ์ เขาว่า
.
"คนทั่วไป ไม่ได้ยกนาฬิกาขึ้นมา โดยต้องการรู้ว่าขณะนั้นเป็นเวลาใด ?"
.
((จะบ้าเรอะ ผมคิดในใจ))
.
.
"เราต้องการรู้ว่า 'เหลือเวลาอีกเท่าไร ?' "
.
.
นั่นคือประโยคถัดมา ที่ทำให้ผมถึงกับอึ้งไปหลายนาที
.
เราดูนาฬิกาตอนเช้า ไม่ใช่เพราะอยากรู้ว่ามันกี่โมงแล้ว แต่อยากรู้ว่าเหลืออีกกี่นาที เราจึงจะต้องลุกจากที่นอน
.
เราดูนาฬิกาก่อนเที่ยง เพราะอยากรู้ว่า เหลืออีกกี่นาที เราจึงจะออกไปกินข้าวเที่ยง
.
เราดูนาฬิกาตอนเย็น เพราะอยากรู้ว่า เหลือเวลาอีกเท่าไร เราจึงจะได้กลับบ้าน
.
.
ผมใช้นาฬิกามาสามสิบกว่าปี
.
แต่ไม่เคยรู้เลยว่ามันมีไว้เพื่ออะไร!!!?
.
.
สิ่งสำคัญ อาจไม่ใช่สิ่งที่มองเห็นได้ตรงหน้า
.
แต่เป็น "สิ่งที่มองไม่เห็น" ต่างหากเล่า ที่มีค่า
.
หลายครั้งในชีวิต
.
ที่เรายึดยื้อกับปัจจุบัน จมจ่อมอยู่กับอดีต
.
ทั้งสุข และทุกข์
.
โดยลืมนึกถึง "ช่วงเวลาที่มองไม่เห็น" ในอนาคต
.
"ถ้า" รู้ว่าเราจะต้องออกไปกินข้าวตอนเที่ยงวัน เราคงไม่หยิบขนมปังมากินตอน 11 โมง 45 นาที
.
"ถ้า" รู้ว่าเราจะต้องกลับบ้านตอนห้าโมงเย็น เราคงไม่นัดประชุมกันตอน 4 โมงครึ่ง
.
.
 
สุดท้ายแล้ว มันอาจจะเหมือนกับที่ผมและคุณใช้ชีวิตมาหลายสิบปี
.
แต่ไม่เคยรู้เลยว่ามันมีไว้เพื่ออะไร!!!?

Comment

Comment:

Tweet

คนเราจะมีชีวิตได้อีกกี่วัน -พี่ตูน บอดี้สแลมกล่าวไว้ในเพลง
คนเรายังมีพรุ่งนี้เสมอ -พี่ตูนก็กล่าวไว้อีกนั่นแหละครับ 
sad smile

#3 By redtear on 2014-04-09 16:33

Hot! Hot! Hot!
ตามนั้น ว่าแต่ใส่นาฬิกาได้แล้วหรอ?
question

#2 By finch on 2014-04-03 11:28

อืม..จริง..พลางยกข้อมือซ้ายมาดูนาฬิกา..อีก 1 ชั่วโมงครึ่ง จะออกไปกินข้าวเที่ยง..
นาฬิกา ข้อมือ มันกลายเป็นเครื่องประดับ 1 ชิ้น ที่พี่เจียวติด มัน ซะแล้วสิ.. มิใช่มีไว้ เพื่อดูเวลา.. แปร่ววว.. sad smile